معاون اجتماعی سازمان بهزیستی کشور گفت: 70 درصد از کودکان کار شهر تهران، خانواده هایی از طبقه متوسط دارند. به گزارش وبسایت رسمی مددکاران اجتماعی ایرانیان به نقل از مشرق، «محمد نفریه» درمورد تبیین و تشریح عملکرد سازمان بهزیستی کشور در رابطه با کودکان کار و خیابان، افزود: همه کودکان خیابانی که بی سرپرست یا بدسرپرست هستند، از سوی سازمان بهزیستی جذب و در مراکز آن ساماندهی می شوند. بر اساس اعلام سازمان بهزیستی کشور، وی ادامه داد: تعداد این کودکان به چهار تا پنج هزار نفر در سال می رسد و این سازمان به صورت شبانه روزی این افراد را تحت پوشش قرار می دهد.
نفریه افزود: سازمان بهزیستی برای جذب کودکانی که محفلی و باندی هستند یا خانواده هایی دارند که از آنها سوءاستفاده می کنند، دچار مشکل است زیرا هنگامی که آنها را جمع آوری می کند، خانواده های آنها با حکم قاضی این کودکان را از بهزیستی می گیرند.
معاون اجتماعی سازمان بهزیستی گفت: از سال گذشته علاوه بر مکان های نگهداری بلند مدت و میان مدت، مراکزی به صورت روزانه دائر کردیم تا بتوانیم چند ساعت در روز کودکان کار و خیابان را جذب کنیم.
نفریه افزود: در این مراکز برنامه های فرهنگی، آموزشی، مددکاری و بهداشتی برای آنها درنظر گرفته و از این طریق به درون خانواده آنها نیز وارد می شویم.
وی ادامه داد: مراکز روزانه اکنون در 15 مرکز در پنج استان فعال هستند که امسال مرحله پایلوت این طرح تمام می شود و از سال دیگر به صورت ملی در استان های مورد نیاز این برنامه اجرا می شود.
نفریه تصریح کرد، بسیاری از این کودکان خانواده های فقیری ندارند و از طبقه متوسط هستند حتی برخی خانواده های این کودکان، خانه و ماشین هم دارند.
وی گفت: طبق آخرین تحقیقات سازمان بهزیستی، 30 درصد از کودکان کار و خیابان در کل کشور و 70 درصد از این کودکان در شهرهای بزرگ از خانواده های فقیر نیستند و تعداد زیادی از آنها نیز جزو اتباع بیگانه هستند.
نفریه افزود: متاسفانه قانونی برای برخورد با این افراد وجود ندارد؛ البته پیگیر این مساله هستیم و اکنون نیز قانونی تحت عنوان کودکان بزه دیده شده و در مجلس شورای اسلانی در حال بررسی است.
معاون اجتماعی سازمان بهزیستی یادآور شد: فقر اقتصادی، نخستین عامل کارکردن کودکان نیست، بلکه اولین دلیل سوء استفاده از آنها است.
نفریه گفت: سازمان بهزیستی آدرس همه این کودکان را دارد و در واقع این کودکان ابزار شیادی هستند تا احساسات مردم را تحریک کنند و محل درآمدی برای پدر خود یا افرادی که آنها را سرپرستی می کنند، باشند و تا وقتی مردم به آنها کمک کنند، ادامه کار کودک را تضمین کرده اند.