محمد اسماعيل شيخ قرايي، مدير انجمن معلولان پارس است. مديري که خود نيز در زمره شهروندان داراي معلوليت محسوب ميشود. مديري که هيچکس نميتواند بگويد… از دور دستي بر آتش دارد، چراکه او به خوبي آتش را لمس کرده و سواره نيست که خبر از حال پياده نداشته باشد. او خوب شرايط افراد داراي معلوليت را درک ميکند چراکه از دل همين قشر بيرون آمده و از نگاه آنها دنيا را ميبيند. به گزارش وبسایت رسمی مددکاران اجتماعی ایرانیان به نقل از روزنامه مردمسالاری مدير انجمن معلولان پارس در مورد مبلمان شهري و مشکلات معلولان با نحوه طراحي اين مبلمان ميگويد: مبلمان شهري را بايد به دو بخش تقسيم کنيم. 1- بخش مربوط به تفريح و تفرج 2- بخش مربوط به امور روزمره و گذران زندگي. از بخش تفريحي که بگذريم ميرسيم به مبلماني که مستقيما با زندگي روزمره انسانها در ارتباط است و نميتوان آن را ناديده گرفت. اين نوع مبلمان، در اولين قدمهايي که از خانه بيرون ميگذاريم رخ نشان ميدهند و گاهي چهرهاي عبوس از خود به يک شهروند داراي معلوليت نشان ميدهند.
چهرهاي که يک کلمه را در ذهن معلول تداعي ميکند، ايست!!!
اسماعيل شيخ قرايي بر اين باور است که حملونقل شهري يکي از مهمترين و اساسيترين مشکلات و دغدغههاي معلولان است. البته او ميگويد: اخيرا شهرداري تهران وعده داده است که اتوبوسها و ونهاي مختص افراد داراي معلوليت به حملونقل عمومي شهر تهران اضافه شود. البته در حال حاضر اين نوع اتوبوسها در اختيار گردشگران قرار دارد اما هنوز وارد حملونقل شهري نشده و ما همچنان منتظريم که اين وعده شهرداري جامه عمل بپوشد.
وي افزود: از سوي ديگر آقاي هاشميتشکري اعلام کردهاند که بزودي جايگاههاي مخصوص معلولين و سالمندان در ايستگاههاي اتوبوس تعبيه خواهد شد و ما اميدواريم هرچه زودتر اين وعدهها عملي شود تا ديگر شاهد آن نباشيم که به محض ورود يک سالمند، به اتوبوس تمامي مسافران خود را به خواب بزنند تا مبادا ناچار شوند جاي خود را به آن سالمند بدهند. با اختصاص جايگاههاي ويژه به شهروندان سالمند و معلول مشکلات رفتوآمد آنها در شهر کاهش چشمگيري خواهد داشت.
اخيرا شهرداري تهران وعده داده است که اتوبوسها و ونهاي مختص افراد داراي معلوليت به حملونقل عمومي شهر تهران اضافه شود. البته در حال حاضر اين نوع اتوبوسها در اختيار گردشگران قرار دارد اما هنوز وارد حملونقل شهري نشده و ما همچنان منتظريم که اين وعده شهرداري جامه عمل بپوشد.
به عقيده مديرعامل انجمن معلولان پارس، پيادهرويهاي شهر، فقط اداي مبلمان شهري را در ميآورند و اگر به لحاظ استانداردسازي و مناسبسازي فضا براي معلولان مدنظر قرار گيرند، بايد بگوييم که به هيچ وجه براي معلولان و سالمندان مناسبسازي نشدهاند. اگر از ديد يک ويلچرنشين به پيادهروها نگاه کنيم هم افراد ويلچرنشين و هم افراد نابينا در اکثر پيادهرويهاي شهر با مشکل تردد مواجه خواهند شد. اينها در حالي است که هزينههاي فراواني را صرف زيباسازي شهر ميکنند اما زيباسازي جاي خالي مناسبسازي را پر نميکند.
محمد شيخقرايي در ادامه گفت: همچنين در مورد بانکها و عابربانکها بايد گفت که استانداردسازي مبلمان در آنها رعايت نشده چراکه در اکثر آنها بايد حداقل از يک پله بالا برويم تا بتوانيم کار خود را انجام دهيم. حالا تصورش را بکنيد که يک شهروند ويلچرنشين چطور بايد از آن پله بالا برود؟!! حتي اگر يک پله جلوي عابربانک قرار داشته باشد!
وي افزود: همچنين پلهاي روي جويها اکثرا به صورت آهنهايي هستند که وسط آنها فاصله دارد؛ حالا يک فرد سالمند چطور با عصا از روي آن عبور کند؟ يا يک فرد نابينا که عصاي سفيد در دست دارد و يا يک شهروند ويلچرنشين؟ اين پلها حتي ميتواند يک سالمند را دچار معلوليت کند، چراکه احتمال گير کردن عصا يا پا به شيارهاي وسط پل و زمين خوردن و ضربه ديدن فرد سالمند يا نابينا وجود دارد.
اگر از ديد يک ويلچرنشين به پيادهروها نگاه کنيم هم افراد ويلچرنشين و هم افراد نابينا در اکثر پيادهرويهاي شهر با مشکل تردد مواجه خواهند شد.
او گفت: اما در مورد تفرجگاهها بايد گفت که تنها يک پارک را ميتوان نام برد که در آن قرينهسازي فضا رعايت شده و شيبهاي ملايم دارد، آن هم بوستان ايرانيان در خيابان سئول است. ساير بوستانهاي شهر به لحاظ مبلمان شهري جهت معلولان مناسبسازي نشدهاند و ورود معلولان به آنها مشکل است.
مديرعامل انجمن معلولان پارس در ادامه گفت: ما بايد براي معلولان انگيزه ايجاد کنيم تا شهروندان داراي معلوليت بتوانند بدون واسطه افراد ديگر در اجتماع حضور داشته باشند.
در حالي که اکثر معابر شهري يا داراي شيبهاي تند هستند و يا پله. حتي در مورد مبلمان مناطقي چون برج ميلاد که ادعا شده فضاي مناسبسازي شده براي معلولان را دارد، شهروندان داراي معلوليت نميتوانند از بسياري از امکانات از جمله سرويسهاي بهداشتي استفاده کنند.
شيخ قرايي گفت: رعايت استاندارد، هزينهاي براي مسوولين ندارد، جلوي زيباسازي را هم نميگيرد.
وي افزود: هدف ما اين است که معلولان را از ايزوله بودن و انزوا خارج کنيم و شرط اصلي برآورده شدن اين هدف، سهولت در تردد در شهر است. پس نياز اصلي ما تردد آسان و سهل در محيطهاي شهري است.
اگر مبلمان شهري جهت استفاده شهروندان داراي معلوليت مناسبسازي شود، يک فرد داراي معلوليت بايد بتواند براي خريد روزانه خود از خانه خارج شود و بتواند کارهاي روزمرهاش را بدون دردسر انجام دهد. در حاليکه استاندارد نبودن مبلمان شهري باعث ميشود که افراد داراي معلوليت، به افرادي منزوي و خانهنشين تبديل شوند و از طبيعيترين حقوق شهروندي، محروم شوند.
يک فرد معلول براي تردد در شهر، مشکلات زيادي دارد. به عنوان مثال جهت استفاده از مترو هم با معضلاتي مواجه است. در ايستگاههاي مترو ابتدا بايد فرد چند پله را پايين برود تا به پلهبرقي يا آسانسور برسد که همان چند پله براي يک فرد ويلچرنشين يعني سد!!!
در چنين شرايطي افراد داراي معلوليت از داشتن شغل بيبهره خواهند ماند و به تبع آن قدرت تامين معاش و ازدواج نخواهند داشت. همچنين چنانچه فرد داراي معلوليت صاحب فرزندي شود، نگهداري از فرزند هم تحت تاثير مبلمان شهري برايش مشکلساز خواهد شد. بنابراين آن مسائلي که از ديد انسانهاي سالم پنهان است و اصلا ديده نميشود براي افراد داراي معلوليت مهمترين دغدغه زندگي است. يک فرد معلول براي تردد در شهر، مشکلات زيادي دارد. به عنوان مثال جهت استفاده از مترو هم با معضلاتي مواجه است. در ايستگاههاي مترو ابتدا بايد فرد چند پله را پايين برود تا به پلهبرقي يا آسانسور برسد که همان چند پله براي يک فرد ويلچرنشين يعني سد!!!
وي گفت: حالا روي صحبت ما با مسوولين محترم شهرداري اين است که زحمات شما از چشم هيچکدام پنهان نيست اما حالا که زحمت ميکشيد، به گونهاي عمل کنيد که دغدغههاي معلولان هم در طراحي مبلمان شهري مدنظر قرار گيرد تا تمامي شهروندان بتوانند در آرامش کامل در شهر زندگي کنند.