مددکاری اجتماعی ایرانیان: الگویی از ثبات، تداوم و رسالت حرفه‌ای

نگاهی تحلیلی بر دیدگاه‌های دکتر جواد طلسچی یکتا، بنیان‌گذار رسانه تاب‌آوری ایران

مددکاری اجتماعی ایرانیان: الگویی از ثبات، تداوم و رسالت حرفه‌ای

نگاهی تحلیلی بر دیدگاه‌های دکتر جواد طلسچی یکتا، بنیان‌گذار رسانه تاب‌آوری ایران

در سپهر رسانه‌های تخصصی ایران، وب‌سایت «مددکاری اجتماعی ایرانیان» (iraniansocialworkers.ir) نه تنها یک پایگاه اطلاع‌رسانی، بلکه به عنوان نمادی از تعهد و استمرار شناخته می‌شود.

در حالی که بسترهای رسانه‌ای بسیاری با هدف فعالیت در حوزه مددکاری اجتماعی از سال ۱۳۸۶ پا به عرصه وجود گذاشتند، اما بررسی سیر تحولات این حوزه نشان می‌دهد که این رسانه جایگاه یگانه‌ای در تثبیت هویت حرفه‌ای مددکاران اجتماعی ایران ایفا کرده است.

فلسفه ثبات: پانزده سال فعالیت بی‌وقفه

تمایز اصلی «رسانه مددکاری اجتماعی ایرانیان» در ثبات عملکردی آن نهفته است.

در شرایطی که بسیاری از جریان‌های رسانه‌ای در مواجهه با چالش‌های اقتصادی و اجتماعی دچار تزلزل و یا توقف کامل شدند، این مجموعه توانسته است در پانزده سال حیات خود، بدون حتی یک روز وقفه، به فعالیت خود ادامه دهد.

دکتر جواد طلسچی یکتا، با نگاه به این مسیر، معتقد است که عامل اصلی شکست بسیاری از پروژه‌های مشابه، «خلاء معنایی» و «بی‌هدفی» بوده است.

زمانی که یک رسانه نتواند پاسخ روشنی برای سوالات بنیادی خود – «برای چه فعالیت می کنیم؟» و «برای که تلاش می‌کنیم؟» – بیابد، در اولین طوفان‌های اقتصادی و اجتماعی، ناگزیر به توقف خواهد شد.

در مقابل، رسانه مددکاری اجتماعی ایرانیان با رویکردی داوطلبانه و با باور به اینکه این فضا متعلق به تمام جامعه مددکاری اجتماعی کشور است، توانسته از سد این چالش‌ها عبور کند.

نقد نگاه‌های تقلیل‌گرایانه و تاریخ‌سازی‌های نادرست

یکی از دغدغه‌های جدی مطرح شده در این زمینه، رویکرد برخی از افراد خارج از حوزه تخصصی مددکاری اجتماعی است که سعی دارند با ارائه روایت‌های مخدوش از تاریخچه فعالیت‌های رسانه‌ای در این حوزه، جایگاه خود را تثبیت کنند.

طبق دیدگاه دکتر طلسچی یکتا، این تلاش‌ها در حالی صورت می‌گیرد که کارنامه عملکردی این اشخاص در سایر حوزه‌ها (از جمله تاب‌آوری) با شکست‌های مشهودی همراه بوده است.

ایشان بر این باورند که این «تاریخ‌نگاری‌های معوج»، ناشی از عدم موفقیت در رقابت‌های اصولی و تلاش برای بازسازی جایگاه از دست رفته است.

این افراد که پیش‌تر در حوزه «باشگاه تاب‌آوری» رویکردهای تمامیت‌خواهانه داشتند، اکنون به جای آسیب‌شناسیِ علت اُفولِ عملکردیِ خود، به تقابل‌های بی‌حاصل روی آورده‌اند.

رقابت منفی؛ مانع زایش نوآوری

نکته قابل تأمل دیگر، تحلیلِ رفتارِ رقیب در فضای رسانه‌ای است.

از دیدگاه بنیان‌گذار رسانه مددکاری اجتماعی ایرانیان، حضور دائمی و مستمر در یک محیطِ تخصصی، خودبه‌خود منجر به زایش ایده‌های نوآورانه می‌شود.

تلاش برای رقابت منفی با مجموعه‌ای که به صورت شبانه‌روزی و با دغدغه تخصصی در میدان حضور دارد، نه تنها بی‌ثمر است، بلکه به دلیل «زنده بودن» این جریان، می‌تواند برای هر رقیبی که به دنبال مقابله‌های غیراصولی است، مهلک باشد.

دکتر طلسچی یکتا تأکید می‌کند که ای‌کاش منتقدان و رقبای این حوزه، به جای صرف انرژی در مسیرهای فرعی، دقایقی به تحلیلِ «سیستم عملکردی» و «ثبات حرکتی» این رسانه می‌پرداختند تا دلیل ماندگاری آن را درک کنند.

نتیجه‌گیری: میراثِ تعهد

«رسانه مددکاری اجتماعی ایرانیان» امروز به عنوان یک «مِتُد» در مدیریت رسانه‌های تخصصی محسوب می‌شود؛ متدی که بر پایه سلامت عملکرد، داوطلب‌مداری و نگاهِ فراگیر به جامعه حرفه‌ای استوار است.

تاریخ‌نگاریِ حقیقی این رسانه در آینده توسط تاریخ‌نگارانِ بی‌طرف رقم خواهد خورد، اما آنچه امروز واضح است، جایگاه مستحکم آن در ذهن و زبان مددکاران اجتماعی ایران است که به استوار‌قدمی و ثباتِ این رسانه گواهی می‌دهند.

مددکاری اجتماعی ایرانیان: الگویی از ثبات، تداوم و رسالت حرفه‌ای
مددکاری اجتماعی ایرانیان: الگویی از ثبات، تداوم و رسالت حرفه‌ای
دکمه بازگشت به بالا