خانه تاب آوری، راههای تقویت تاب آوری

خانه تاب آوری (Home of Resilience):

۱-اجازه دهیم فرزندانمان تلاش و حد بهینه استقلال را حتی اگر ( اندکی) سخت به نظر می آید تجربه کنند.
۲-شوخی و خلاقیت را همراه همیشگی بدانید این بخودی خود  هیجان و نگرش مثبت را زنده نگه میدارد.
۳-بیاموزیم روابط  ما مساله اصلی و از هر چیزی مهمتر است.
۴- خدمت و کمک به دیگران و استفاده مشترک از اسباب بازی ها و تقسیم خوراکی ها را بین بچه تمرین دهیم
۵-چه در صف اتوبوس و چه در صف مدرسه و رستوران ، صبوری کردن را تمرین داده و بیاموزیم .
۶-هر از گاهی از ارایه و دادن چیزهای بسیار معمولی مثل لباس ، غذا ، آب و یا اسباب بازی های بسیار متداول که معمولا  بچه ها از آن برخوردار هستند  خودداری کنید در این معنا که همیشه همه چیزرا  در همه حال برای بچه ها فراهم و ارایه نکنیم .
۷-بخشیدن لوازم التحریر و لباس های نو یا مستعمل را با بچه ها تمرین کنیم ایشان را با فعالیتهای خیریه آشنایی عملی بدهید (رویکرد عشق و خدمت به دیگران باشد نه جلب تایید و تصویب)
۸- هر از گاهی از فرزندان ، مددجویان ودانش آموزان و مراجعین خود در حد وسع و توان شان کمک بخواهید  که ایشان طعم شیرین کمک به دیگران را بچشند.
۹- ایشان را با مفهوم گر صبر کنی ز غوره حلوا سازی یا زهری که مرا نکشد مرا قویتر میسازد آشنایی دهید شرایطی فراهم کنیم که بچه ها با مفهوم مبارزه با سختی و چالش های زندگی آشنا شوند.
۱۰- اگر بچه ها خواسته ای دارند اجازه دهید برای بدست آوردنش  سعی کنند  و تهور وتلاش کردن را بیاموزند.
۱۱- مراقبت و نظافت لباس و وسایل شخصی را به خود ایشان واگذار نمایید.
۱۲-موفقیتهای تحصیلی ، ورزشی و سایر موفقیت های مدرسه ای ، خانوادگی و اجتماعی کودکان را یاد آوری نمایید هر چند مدت زمانی از آن گذشته باشد.
۱۳-مرتب کردن تختخواب ، نظافت شخصی و مسواک زدن و .. مسئوولیتهای شخصی به حساب می آید مورد مطالبه توجه و تمرین قرار دهید .
۱۴-هر داشته وخواسته را با شکرگزاری  و دعا عجین نماییم .
۱۵-پوشش و لباس متناسب با فصل و موقعیت را تمرین دهیم (تطابق و سازگاری)
۱۶-اجازه  و فرصت بسازیم  بچه ها آشفتگی ها و چالش ها را درک وتجربه کنند و بیاموزند که رنگین کمان های زیبا بعد از طوفان خواهد رسید.
۱۷-فرصت تجربه و تمرین بسازیم که میتوان ازگرفتاریها و مشکلات با کمک یکدیگر به سهولت عبور کرد.
۱۸- برای بچه ها  در موقعیت های سخت فرصت جلب حمایت و مشارکت دیگران را فراهم آوریم.
۱۹- دربرابر اصرار و پافشاری ایشان برای حل مشکلات غیر حیاتی (اندکی ) مقاومت کنیم فرصتی بسازیم تا کودکان صبوری ومطالبه را بیاموزند.
۲۰-بیاموزیم هنگامی بزرگان صحبت میکنند تقدم وتاخر در گفتگو را رعایت کنندومتناسب با سن وجایگاه خود صحبت کنند.
۲۱-به بچه ها فرصت دهیم با وسایل وخوراکی های کودکانه خود میهمانی های کوچک و سخاوتنمدانه بر پا کنند.
۲۲-هر از گاهی غذاهای جدید ، وسایل جدید ، زبانهای جدید و همبازیهای جدید فراهم آوریم.

یک دیدگاه

  1. با سلام و عرض ادب و احترام. واقعاً مشکلات دارویی بیماران خاص خیلی حاد شده و به امید سلامتی و بهبودی همه عزیزان بیمار خاص.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا